Na 1 listopada robię tę napoleonkę dzień wcześniej. Ma 3 chrupiące blaty i mnóstwo kremu

1 listopada to wyjątkowy dzień, kiedy po odwiedzeniu cmentarzy często spotykamy się jeszcze przy rodzinnym stole. Wtedy dobrze mieć przygotowane wcześniej ciasto, które można po prostu wyjąć z lodówki i podać do kawy. U mnie takim deserem jest napoleonka: krucha, kremowa i na tyle efektowna, że pasuje do bardziej odświętnego spotkania.

Jak urozmaicić takie ciasto

Do kremu można dodać skórkę otartą z cytryny albo pomarańczy, jeśli ma być świeższy i mniej słodki w odbiorze. Dobrze działa też łyżeczka kawy rozpuszczalnej rozpuszczona w odrobinie mleka. Przy bardziej deserowej wersji sprawdzi się posiekana gorzka czekolada albo odrobina pasty pistacjowej.

Na wierzchu nie potrzeba wiele. Cukier puder wystarczy, ale można dorzucić płatki migdałów, posiekane pistacje albo drobno startą czekoladę. Owoce lepiej podać obok niż wkładać między blaty, bo puszczają sok i szybciej odbierają im chrupkość.

Tak przygotujesz podwójną napoleonkę

Przy cieście francuskim pilnuję przede wszystkim, żeby wszystkie trzy blaty wyszły podobnej wielkości. Piekę je na tej samej blasze, bo po złożeniu każda różnica od razu wychodzi na bokach. Ciasto podczas pieczenia trochę się kurczy, więc zostawiam po kilka milimetrów zapasu i dopiero po wystudzeniu koryguję brzegi. Jeśli któryś blat mocno urośnie, delikatnie wyrównuję najbardziej odstające fragmenty, zamiast dociskać jeszcze gorące ciasto.

Krem musi być gęsty i całkowicie wystudzony, zanim połączy się z masłem. Ciepła masa rozpuści tłuszcz, a zbyt zimne masło może zostawić grudki, dlatego oba składniki najlepiej doprowadzić do podobnej temperatury. Przy miksowaniu nie spieszę się i dokładam budyń partiami. Dzięki temu krem zostaje gładki, a po schłodzeniu trzyma wysoki kawałek bez wypływania bokami.

Po złożeniu daję ciastu kilka godzin spokoju w lodówce. Nie obciążam go niczym z góry, bo kruche blaty łatwo połamać, a masa i tak zwiąże całość. Do krojenia biorę długi nóż z ząbkami i najpierw przecinam sam wierzch krótkimi ruchami. Dopiero później prowadzę ostrze niżej, dzięki czemu krem nie ucieka na boki, a warstwy zostają równe.